Rozdział 2.

- Halo? Czy ty może do Londynu lecisz?

- Jak to.. Ja żyję?

- Emm.. Przepraszam, jest pani na lotnisku i niedługo ostatni samolot odlatuję. Domyślam się że pani.

- O Boże. Tak, tak to mój.! Dziękuję, że pan mnie obudził. :)

/w samolocie/

Eva usiadła w swoim rzędzie, miejsce miała obok chłopaka, wyglądającego na rówieśnika.

- Siema. – zagadał chłopak.

- Ehe. – dziewczyna pokiwała głową.

- Pierwszy raz samolotem?

- Nie, nie pierwszy.

- Uhh. Szkoda. Myślałem, że będziesz się bała i się przytulisz..

- Daruj sobie te zaloty. – parsknęła Eva.

Wystartowali. Dziewczyna, aby nie czuć strachu momentalnie zasnęła. Obudziła się na ramieniu chłopaka.

- Jezus. Co ja robię.? – rozwścieczona zapytała zaspanym głosem.

Chłopak tylko się uśmiechnął. Eva natychmiast się podniosła.

- Przy okazji jestem Dave. – wyciągnął rękę.

- Eva. – przywitała się.

Przez ułamek sekundy patrzyli sobie prosto w oczy.

- Śliczne masz oczy.

- Mówiłam, daruj sobie te zaloty.

- Masz chłopaka?

- Nie.

- No więc?

- No więc?

- …

- …

Dave zbliżył się do dziewczyny i czule pocałował. Światełko zapaliło się.

- Zapnij pasy, lądujemy ;) – uśmiechnął się zalotnie. Eva odwzajemniła uśmiech, jednak po chwili uderzyła go z tzw. ‘liścia’.

- Nie pozwalaj sobie.  – parsknęła, po czym zapięła pasy.

Wylądowali. Dave pomógł Evie wyjąć torbę z szafki.

- Poradzę sobie..

- Chyba nie – odpowiedział, po czym pocałował ją w policzek.

- Ja pierdolę…

- Ty pierdolisz..?

- A żebyś wiedział.

- Ja cię mogę pierdolić.

- Nie, SORY ZBOKU.

- Śliczna jesteś .

- Dzięki, ale nie będziesz moim chłopakiem. – Eva uśmiechnęła się arogancko.

- Gdzie masz hotel?

- Niedaleko.

- …

- Coś tam paper.

- E no tak. Bo ja to wiem.

- Wallpaper chyba.

- O. Zajebiście się składa.

- Nie.. Błagam nie..

- O no chyba tak. Bierzemy razem pokój?

- Porąbało?

- Nie do końca. – chłopak wziął walizkę Evy i zaczął biec w stronę hotelu.

- Stój! STÓJ! Wezwę policję i oskarżę o kradzież! Stój! – Dziewczyna nie mogła go dogonić, potknęła się o kamień i upadła. – SZLAK BY TO TRAFIŁ. KURNA NO.

- Nic ci się nie stało?

- Nie. Twoja wina.

- Ja nie postawiłem tu tego kamienia, ani nie spłodziłem takiej cioty. – uśmiechnął się. Eva popatrzyła na niego z miną ‘Zaraz cię zabiję, jak mi nie pomożesz wstać dojdzie do tego szybciej’ ;p

Chłopak podniósł dziewczynę, po czym namiętnie pocałował ją w usta. Dziewczyna nie wyrywała się.

Doszli do hotelu.

- Nienawidzę cię. – parsknęła Eva.

- Też cię kocham. – uśmiechnął się. – Pokój dwuosobowy poproszę.

- NIE. CHWILA. DWA JEDNOOSOBOWE. – Dave zatkał jej usta ręką.

- Moja prośba dalej aktualna – pokój dwuosobowy.

- Niestety są tylko z jednym dwuosobowym łóżkiem. – zaproponowała recepcjonistka

- Może być.. – odpowiedział.

Eva krzyczała i się wyrywała, ale nikt nie mógł jej zrozumieć.

Dostali klucze i doszli do swojego pokoju. Eva rzuciła się na łóżko, za nią Dave.

- Złaź stąd. Śpisz na podłodze. – Chłopak jednak zaczął ją namiętnie całować.

Powoli rozpinał jej koszulkę. Dziewczyna zaczęła robić to samo. Całowali się bez umiaru, Eva nie zaprzeczała. Dave rozpiął jej stanik. Pieścił w dłoniach jej piersi. Sprawnym ruchem zdjęli spodnie, zerwali z siebie majtki. Wszedł w nią wolno, a ona rozkoszowała się przyjemnością jaką jej  sprawiał. Kochali się dwie godziny. Eva obudziła się naga przy Dave’ie.

- CHOLERA! NIE NIE NIE NIE! PIERDOLE NIE!!! – Szybko wbiegła do łazienki, umyła się i ubrała.

Dave stał w samych spodniach przy balkonie.

- Jak ja mogłam.. – chłopak się odwrócił.

- Nie podobało się? - zapytał.

- Weź spadaj. Nie mogę tak! Ja cie kurwa nawet nie znam!

- Oj już dobrze znasz. – Eva się rozpłakała. Dave podszedł do niej i ją przytulił. – Kocham cię.

Dziewczyna momentalnie się od niego oderwała. – SŁUCHAM?!

- Kocham cię. Spodobałaś mi się w samolocie, ale jednak czuję do ciebie coś więcej. Kocham cię.

Eva nic nie odpowiedziała.

________________________________________________________________

Hmmm zmieniam trochę. Nie będzie to takie smutne i tragiczne i wgl. łeee.  Słuchałam akurat Call Me Maybe i tak wyszło, że zmieniam na 'radośniejsze' haha. Serio nastrój rozdziału zależy od piosenki jakiej słucham. Pozdrawiam. :D Sorry za kawałek 18+ , ale jakoś tak...